Środa Popielcowa – początek Wielkiego Postu

Środa Popielcowa to dzień, który rozpoczyna okres Wielkiego Postu. Ta uroczystość ma nas pobudzić do podjęcia zdecydowanej drogi osobistej odnowy i nawrócenia.

W ten dzień rozpoczynamy czterdziestodniowy post. Liczba 40 stanowi w Piśmie Świętym wyraz pewnej dłuższej całości, czasu przeznaczonego na jakieś konkretne zadanie człowieka lub zbawcze działanie Boga. W Wielkim Poście Kościół odczytuje i przeżywa nie tylko czterdzieści dni spędzonych przez Jezusa na pustyni na modlitwie i poście, ale i trzy inne wielkie wydarzenia biblijne: czterdzieści dni powszechnego potopu, po których Bóg zawarł przymierze z Noem; czterdzieści lat pielgrzymowania Izraela po pustyni ku ziemi obiecanej; czterdzieści dni przebywania Mojżesza na Górze Synaj, gdzie otrzymał on Tablice Prawa.

Okresy i dni pokuty są specjalnym czasem ćwiczeń duchowych, liturgii pokutnej, pielgrzymek o charakterze pokutnym, dobrowolnych wyrzeczeń (jak post i jałmużna), braterskiego dzielenia się z innymi, m.in. poprzez inicjowanie dzieł charytatywnych i misyjnych. Z liturgii znika radosne „Alleluja” i „Chwała na wysokości Bogu”, a kolorem szat liturgicznych staje się fiolet. Istotą pozostaje przygotowanie wspólnoty wiernych do największego święta chrześcijan, jakim jest Wielkanoc.

W pierwszych wiekach chrześcijaństwa przygotowanie do świąt Zmartwychwstania trwało tylko czterdzieści godzin. W późniejszym czasie przygotowania zabierały cały tydzień, aż wreszcie ok. V wieku czas ten wydłużył się. Po raz pierwszy o poście trwającym czterdzieści dni wspomina św. Atanazy z Aleksandrii w liście pasterskim z okazji Wielkanocy z 334 r.

Tradycyjnemu obrzędowi posypania głów popiołem towarzyszą w Środę Popielcową słowa: „Pamiętaj, że jesteś prochem i w proch się obrócisz” albo „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”.

Liturgiczna adaptacja tego zwyczaju pojawia się jednak dopiero w VIII wieku. Pierwsze świadectwa o święceniu popiołu pochodzą z X wieku. W następnym wieku papież Urban II wprowadził ten zwyczaj jako obowiązujący w całym Kościele. Z tego też czasu pochodzi zwyczaj, że popiół do posypywania głów wiernych pochodził z palm poświęconych w Niedzielę Palmową poprzedzającego roku.

Na podstawie: http://www.deon.pl/religia/duchowosc-i-wiara/zycie-i-wiara/art,391,sroda-popielcowa-poczatek-wielkiego-postu.html

Dzień Chorego

Dnia 11 lutego 2015 r. obchodziliśmy Światowy Dzień Chorego. Święto to zostało ustanowione przez św. Jana Pawła II dnia 13 maja 1992 roku. Dzień ten był 75. rocznicą objawień fatimskich oraz 11. rocznicą zamachu na życie świętego papieża Polaka.

W naszym kościele tego dnia podczas mszy św. o godz. 10:00 i 17:00 modliliśmy się o zdrowie dla każdego chorego. Na zakończenie mszy udzielono namaszczenia chorych.